Floor Gerritsma
 
Schrijver

Blog

2020-06-01

Movies zaal 2

E80DFC42-89A6-4635-82A9-91C5EE1AE84E.jpeg
Ik houd van films en ik houd van boeken. Ik slurp verhalen op. De reden waarom is denk ik een naïeve: ik wil mij verliezen in andermans verhaal, meegenomen worden in een andere wereld, op plekken komen waar ik anders niet kom. En dat kan net zo goed in mijn eigen stad zijn, maar door andere ogen bezien is alles steeds anders. Dingen beleven die ik zelf niet zou durven. Of toch wel?

Natuurlijk ben ik menig avond vroeg naar bed gegaan met een boek en ik heb mijn ogen suf gestreamd aan goede films en series. Ik heb heel goed gevoeld hoe fijn de pas op de plaats is en hoe betekenisvol stilstand kan zijn. Ik heb mijn miniatuur huishouden met kat en kind gekoesterd. Maar nu wil mijn blik op de wereld weer open.

Meer nog dan een lekker restaurant of een vol terras heb ik het witte doek gemist. In 2019 ging ik 44 keer met mijn Cineville-pas naar de film, waarschijnlijk ook omdat ik iets meer dan nu behoefte had aan een ander perspectief op mijn eigen leven. Ik had zo mijn vaste filmvrienden, maar ging met hetzelfde gemak alleen. Dat alleen gaan ging het lekkerste in zaal 2 van The Movies, een art-deco theater aan de Haarlemmerdijk.
Nergens wordt er harder met snoeppapiertjes gekraakt, nergens vragen bejaarde vrienden luider aan elkaar waar de film eigenlijk over gaat, nergens wordt een plotwending harder toegejuicht en nergens wordt er harder door de film heen gesnurkt dan daar. Filmfanaten onder elkaar.

Die anderhalve meter is denk ik helemaal geen probleem, we zaten toch al liever niet naast elkaar. Grote groepen werden altijd al een beetje misprijzend tussen de rijen geduld; een film geniet men max met drie. Als een strategisch goed gepositioneerd leger staken onze hoofden op keurige afstand van elkaar boven de zachte stoelen uit. We knikten elkaar een prettige film toe en lieten elkaar verder met rust. 
Op die ene keer na dat mijn buurman zo hard snurkte dat de audio verloren ging. Ik probeerde mij heel zen tot de situatie te verhouden omdat ik net had geleerd dat ik niet alles naar mijn hand kon zetten, toen steeds meer hoofden zich omdraaiden naar mijn rij. Men verwachtte actie van mij. Ik boog naar links, schoof mijn arm uit en raakte voorzichtig zijn schouder aan. Geen reactie. Ik moest harder porren. Het voelde behoorlijk invasief maar ik nam de schouder van de man in een stevige greep en bewoog hem dringend heen en weer. ‘Wat!’ schreeuwde hij geschrokken in mijn richting, met vliegende aerosolen en al. Ik wees op het witte doek en vervolgde mijn film. Een paar minuten later voelde ik zijn por op mijn schouder, hij was weer bij zinnen en gebaarde dank je wel naar mij.
Zaal 2, The Movies, en daarna een drankje aan de bar om nog even het verhaal en het leven te vieren. Ja.

Floor - 15:00:13 @ Floor in de stad | Een opmerking toevoegen