Floor Gerritsma
 
Schrijver

Blog

2019-01-28

Snel geluk

De zon schijnt zo allejezus hard dat je Engeland bijna kan zien liggen. Het is koud en het waait en het is de ideale winterzondag op het strand. Dat denken een boel andere mensen ook want het is erg druk, maar dat maakt helemaal niets uit. We zijn met zijn vieren gekomen vandaag, mijn man en de twee dochters. En een voetbal, wat hilarisch is omdat het zo hard waait dat het ding zich heel anders gedraagt dan zou moeten.

We lopen in een wisselende wieber tegen de wind in en spelen over. De oudste zit op voetbal en trapt een aardig balletje; de jongste trapt steeds tegen de wind in waardoor ze eigenlijk tegen zichzelf speelt omdat de bal bij niemand terechtkomt. Het hardste lachen we als ik vergeet dat ik wind mee heb en ongericht langs de dochters schiet, waarop de jongste heel hard moet hollen om de bal nog ergens te stoppen.

Plotseling val ik stil en staar ik naar een man met twee zoontjes. Hij heeft een metaaldetector bij zich. Ik krijg de bal tegen mijn rug omdat ik niet meer oplet, maar ik kan er niets aan doen. Mannen met metaaldetectors fascineren me nou eenmaal enorm.

Wat zei die vader tegen zijn zoontjes deze ochtend? Gaan jullie gezellig met papa mee geluk zoeken op het strand vandaag? Geluk dat een ander kwijt is geraakt? Geld, horloges of sieraden. Geluk dat zo voor het grijpen ligt. Als we tenminste bereid zijn om een paar vierkante meters te zoeken. En dan nog wat meters, want je weet maar nooit of het niet net een stukje verderop ligt, dat geluk. ‘Das goed, pap.’

Ze lopen met hun handen in hun zakken achter hun vader aan die niet op- of omkijkt. Hij kijkt naar beneden. Op zoek naar iets dat aan het oog onttrokken is. Ik vind dat zoeken met een metaaldetector toch een soort van vals spelen. Het is toch veel leuker als je op een schat stuit terwijl je een gracht aan het graven bent? Ik vind die mannen altijd zo fanatiek en verzuurd kijken. Ik vind dat ze kijken alsof ze zoeken naar iets wat iemand ze afnam. Het blikt vreugdeloos.

‘Wat je vindt, moet je terugbrengen,’ zegt mijn man altijd als iemand zijn zinnen te veel begint met ‘ik vind…’ Een van zijn betere grappen en heel toepasselijk hier. Bovendien brengen die zoekers natuurlijk nooit wat terug. Ze hebben het immers eerlijk gevonden.

Ik begrijp gewoon niet hoe geluk zich kan verstoppen in het zand, wel hoe het naast je loopt op het strand.

Floor - 22:03:43 | Een opmerking toevoegen

Fluitekruid

Straks bloeit het fluitekruid weer en ik heb nu al zin om ze weer te zien. Mijn oudtante vroeg me ooit wat mijn lievelingswoord was. Dat had ik niet. Het hare was fluitekruid. Ze zei het glunderend, alsof ze mij haar diepste geheim vertelde.

Ik kijk naar mijn bureau en mis eigenlijk een lexicon van mooie woorden. Want sinds haar vraag speur ik naar mooie woorden. Woorden die lekker smaken, zoals smulpaap en likkebaarden. Rumbonen en frambozentaart.
Of kleuren die puur klinken, zoals purper en vermiljoen. Kleuren die zo schitteren dat je je ogen tot spleetjes knijpt. Gifgroen.
Soms schiet me een serie oude scheldwoorden te binnen: schobbejak, schavuit, schurk. Dan zie ik iemand met opgeheven vuist schreeuwen naar het boeventuig.
Rustige woorden als: sluimer en deining. Hazenslaapje.
Woorden die klinken zoals ze zijn: gruwel en krokant. Lomp en langdradig.
Ik kan de woorden niet meer met mijn tante delen, ze is er al een tijd niet meer. Bovendien ben ik er nog niet uit. Ik maak mijn eigen woordenschat: stuit op een woord, proef het en voeg het vervolgens met smaak aan de schatkist toe. Of niet. Sommige woorden raken kant nog wal. Die smaken nergens naar. Slasaus.
Of woorden die niet te vertrouwen zijn. Ritssluiting. Omdat je al voelt dat het velletje van je kin ertussen komt. En als iets een habbekrats kost, betaal je nog een godsvermogen.
Wat is het toch met fluitekruid? Ik ben er zo vaak langs gefietst en dan staan ze met z’n allen naar me te zwaaien. Fluitekruid, fluitekruid. Het is steeds de opmaat voor een nieuwe schat. Fluitekruid, het geeft aan mij zijn geheim niet prijs. Een mooiere erfenis had ze me niet kunnen geven.

Floor - 21:50:15 | Een opmerking toevoegen