Floor Gerritsma
 
Schrijver

Blog

2019-03-26

Boekenbal versus Schrijversbal

boekenbal.jpgToen ik lang geleden in het boekenvak werkte, mocht ik nooit naar het Boekenbal. Ik was als bureauredacteur, als freelancer of als stand-in redacteur voor de zoveelste verschoppeling van Mai Spijkers niet belangrijk genoeg om mijn opwachting te maken. Gaf helemaal niets. Braaf hoorde ik alle verhalen aan van mijn collega’s over hun outfits, pre-borrels en afterparty’s. Over de niet-waargemaakte verwachtingen en de onverwachte wendingen. Het was niet alsof ik zelf nooit een feestje had gevierd.
De ophef over het Boekenbal leek mij eerlijk gezegd wat overdreven. Bovendien had ik niets met Grote Namen. Ik heb als meisje wel geprobeerd om ergens fan van te zijn, maar ik ben er nooit in geslaagd. Met verbazing keek ik naar de plakboeken van mijn zus en de rijen lievelingsauteurs van mijn moeder. Als Grote Namen ons op de uitgeverij met een bezoek kwamen vereren, kon ik daar ook niet opgewonden van raken. Het werd vooral hinderlijk als ze met hun kont op mijn drukproef gingen zitten om eens even wat over zichzelf te vertellen.

Des te leuker was het toen ik in 2013 via geheel ongebruikelijke weg op het Boekenbal terechtkwam. Al jaren weg uit de uitgeverij, maar wel een paar maanden voor mijn eerste boek zou verschijnen. Het thema was iets met goud en zwart (beduidend minder ophef) en omdat ik meer jurken dan feestjes heb, kon ik zo een amper gedragen gouden jurk van zijn hangertje plukken en mijn zwarte hakken uit de kast halen.
‘Wat doe jij nou hier?’ was de verbaasde kreet van mijn ex-collega’s.
‘Mijn eerste boek komt uit in oktober,’ antwoordde ik. ‘Ik ben er alvast.’ Zelfs mijn bloedeigen redacteur was verrast me te zien. Aan de arm van Vincent Schmitz, net als ik een oud-stagiair, maar eentje met een langere adem, had ik de avond van mijn leven.
Het jaar daarna werd ik weer naar binnen gesmokkeld. Ik had heus nog een mooie jurk in de kast en mijn haar krulde ook goed, maar het was beduidend minder leuk nu de verrassing eraf was.

Kersverse auteurs krijgen geen uitnodiging voor het Boekenbal en piepkleine uitgeverijen zijn geen lid van de Uitgeversbond. Maar er was een alternatiefje en mijn uitgever Gloude Publishing zorgde voor de kaarten. Van te voren met z’n allen uit eten: de vijf auteurs en hun aanhang, de fotograaf, de pr-dames en de vormgever. Pax 14. Vreugde.
Over het Schrijversbal zelf kan ik natuurlijk niet al te veel vertellen, behalve dat het een feest was zoals een feest hoort te zijn. Ik heb hard gevierd dat mijn boek er is.
En o ja, ik liep Radna Fabias tegen het lijf, en door de mix van opwekkende drank en algehele opwinding, sprak ik haar stralend aan, alsof ik haar kende, terwijl ik pas onlangs haar bundel Habitus las, nadat ik haar had horen spreken in De Nieuwe Liefde. Wat overweldigend goed was geweest. Dat zei ik haar ook: ‘Wat was je goed!’ En ze straalde terug. Fan op de valreep. Ik denk dan ook niet dat zij met haar kont op drukproeven gaat zitten.

Floor - 20:56:01 | Een opmerking toevoegen

Opmerking toevoegen

Fill out the form below to add your own comments